Jaki nośnik danych używany jest dla aplikacji Java™? W jakim stopniu aplikacje te są zależne od sieci? Czy można z nich korzystać, gdy telefon znajdzie się poza jej zasięgiem? >>
Technologię Java™ tworzą dwa składniki: język programowania i środowisko aplikacji, w którym mogą działać programy napisane w języku Java™. Składnia języka Java™ przypomina C++, w obydwu przypadkach mamy też do czynienia z programowaniem obiektowym. Zasadnicza różnica między tymi językami polega na tym, że w przypadku C++ kod źródłowy programu musi zostać skompilowany do kodu maszynowego, który z kolei może być wykonywany jedynie na określonym typie urządzeń. W przypadku języka Java™ kod jest interpretowany na urządzeniu docelowym przez tzw. maszynę wirtualną Java™. Dzięki temu aplikacje Java™ mogą być przenoszone pomiędzy różnymi urządzeniami – będą działać wszędzie tam, gdzie zastosowano podobną platformę Java™.
Telefon Nokia 6610 obsługuje platformę Java™ 2 Micro Edition (J2ME), czyli część technologii Java™ zaprojektowaną specjalnie dla urządzeń elektronicznych. Konkretniej, platforma ta oparta jest na przemysłowym standardzie Mobile Information Device Profile 1.0 (MIDP 1.0), udostępniającym funkcje do tworzenia aplikacji dla telefonów komórkowych. Aplikacje Java™ utworzone dla tej platformy nazywa się często MIDletami.
3. Jakie korzyści z technologii Java™ mogą czerpać użytkownicy telefonów?
Do tej pory telefon był dostarczany z pewną liczbą fabrycznie zainstalowanych aplikacji. Zwykle był to kalendarz, zegar, kilka gier. Technologia Java™ radykalnie to zmieniła. Umożliwia ona użytkownikom pobieranie do telefonu nowych aplikacji. Dzięki temu mogą oni korzystać z twórczego potencjału tysięcy programistów na całym świecie. Przykładowymi aplikacjami Java™ są gry, kalendarze treningów sportowych, rozmówki obcojęzyczne bądź różnego rodzaju mapy. Technologia Java™ uatrakcyjnia działanie telefonu i umożliwia użytkownikowi personalizację swojego urządzenia przez samodzielny wybór potrzebnych aplikacji. Nokia 6610 obsługuje pobieranie aplikacji Java za pośrednictwem WAP i przy użyciu PC Suite.
4. Jakie korzyści wynikają z pobierania aplikacji do telefonu Nokia 6610?
Pobierając różne aplikacje (przydatne w podróży, podczas zakupów lub tylko służące rozrywce, np. interaktywne gry z atrakcyjną grafiką), można ułatwić sobie życie w pracy i poza nią. Oczywiście do telefonu można pobierać także inne aplikacje – wszystko zależy tylko od użytkownika.
Aplikacje Java™ działają lokalnie w urządzeniu, dlatego nie ma mowy o opóźnieniach wynikających z korzystania z sieci.
5. Ile aplikacji można pobrać do telefonu Nokia 6610?
W telefonie Nokia 6610 wielkość zarezerwowanej dla aplikacji Java™ pamięci zmienia się dynamicznie. Maksymalna wielkość aplikacji (MIDletu), który można pobrać poprzez WAP, wynosi 64 kB. Do telefonu można pobrać 4 MIDlety o maksymalnym rozmiarze. Jeżeli pobrane MIDlety będą mniejsze, to będzie można pobrać ich więcej. MIDlety o rozmiarze 64 kB można też przesyłać z PC do telefonu, korzystając z pakietu PC Suite.
Uwaga: Omówiona wyżej objętość pamięci dotyczy całkowitej ilości pamięci przeznaczonej dla aplikacji. W telefonie Nokia 6610 fabrycznie instalowane są MIDlety Java™, które także zajmują część pamięci. Jednak w każdej chwili można je usunąć i w ich miejsce pobrać nowe.
Aplikacje Java są oferowane przez niejedną firmę. To operatorzy sieci postarają się, aby ich abonenci mieli łatwy dostęp i możliwość pobierania takich aplikacji. Już w tym roku w ofercie Club Nokia znajdą się aplikacje Java™. Aplikacje można kopiować do telefonu Nokia 6610, korzystając z PC Suite, dlatego MIDlety mogą być najpierw pobierane z internetu, a następnie przesyłane do telefonu.
8. Czy wszystkie aplikacje Java™ można uruchomić w telefonie Nokia 6610?
Telefon pozwala na pobieranie standardowych MIDletów, to znaczy aplikacji zgodnych ze specyfikacją API zdefiniowaną w MIDP 1.0. Jeden MIDlet może zajmować nie więcej niż 30 kB.
9. Jakie zabezpieczenia związane z uruchamianiem aplikacji Java™ zastosowano w telefonie Nokia 6610?
Platforma Java™, którą zastosowano w telefonie Nokia 6610, została wyposażona w zaawansowane mechanizmy zabezpieczeń. Gdy aplikacja Java™ próbuje nawiązać połączenie przez sieć, wymagane są potwierdzenia użytkownika. W lewym górnym rogu wyświetlacza pojawia się wskaźnik połączenia sieciowego, który jest widoczny zawsze wtedy, gdy aplikacja nawiąże połączenie. Użytkownik widzi więc, czy połączenie jest nawiązane. Aby uniemożliwić połączenia przez sieć podlegające nieznanym opłatom, aplikacje mogą nawiązywać połączenia jedynie z bramką WAP zdefiniowaną w ustawieniach WAP.
Aplikacje Java™ nie mają dostępu do prywatnych danych użytkownika, a więc nie mają możliwości ich odczytania i ujawniania osobom postronnym. Przykładowo aplikacje te nie mają dostępu do spisu telefonów, kalendarza, wiadomości tekstowych i spisu połączeń. W rzeczywistości aplikacje mają dostęp jedynie do własnych danych. Funkcja ta została opracowana przez ekspertów w dziedzinie telekomunikacji, pracujących na potrzeby Java™ Community Process (w skrócie JCP).
Należy pamiętać, że jeżeli użytkownik wprowadzi z klawiatury do aplikacji jakieś dane, wówczas aplikacja może przesłać te dane w połączeniu sieciowym. Jeżeli więc nie ma się pewności w kwestii działania danej aplikacji Java™, nie należy wprowadzać do niej żadnych poufnych informacji.
Aplikacje Java™ uruchamiane w telefonie Nokia 6610 ustanawiają połączenie HTTP, korzystając ze stosu WAP. Z tego też względu zabezpieczenia na poziomie transferu danych oparte są na mechanizmach zabezpieczeń oferowanych przez stos WAP, a dokładniej przez protokół WTLS (Wireless Transport Layer Security). Model zabezpieczeń WAP ma kilka słabych punktów, główną jego wadą jest brak pełnego zabezpieczenia transmisji pomiędzy klientem a serwerem HTTP. Dlatego poufnych czy szczególnie cennych informacji nie powinno się przesyłać poprzez WAP. Luka w systemie zabezpieczeń polega na tym, że bramki WAP odszyfrowują dane przesyłane protokołem WTLS, a następnie ponownie je szyfrują, używając podczas ich transferu do serwera protokołu SSL. Jeżeli użytkownik nie używa uwierzytelnionej bramki (np. korzysta z jednej z darmowych bramek w Internecie), to istnieje niebezpieczeństwo przechwycenia poufnych informacji podczas przekształcania danych z WTLS do SSL lub odwrotnie.
Aplikacje Java™ nie są powiązane z żadnymi zaimplementowanymi fabrycznie funkcjami telefonu. Jeśli więc pojawią się jakieś problemy z aplikacją Java™, nie będzie to miało wpływu na działanie telefonu. Takie problemy spowodują tylko przerwanie działania aplikacji Java™. Aplikacja Java™ nie może spowodować zawieszenia się telefonu. Jej działanie można w każdej chwili zatrzymać, naciskając klawisz z rysunkiem czerwonej słuchawki.
To zależy od miejsca sprzedaży, decyzji operatora i typu aplikacji. Szacuje się, że jedna aplikacja rozrywkowa (np. gra) będzie kosztowała około 2-3 USD.
11. Jaki nośnik danych używany jest dla aplikacji Java™? W jakim stopniu aplikacje te są zależne od sieci? Czy można z nich korzystać, gdy telefon znajdzie się poza jej zasięgiem?
Aplikacje Java™ mogą być pobierane za pomocą przeglądarki WAP przy użyciu połączeń CSD (Circuit Switched Data) lub GPRS. Po pobraniu MIDletu każda aplikacja, która nie potrzebuje do swego działania dostępu do sieci, może być uruchamiana niezależnie od tego, czy telefon znajduje się w zasięgu sieci, czy też nie. MIDlet do prawidłowego działania może potrzebować zasobów przechowywanych na serwerze. Tego typu połączenie jest także nawiązywane poprzez WAP.
12. Czy aplikacje Java™ mogą odtwarzać polifoniczne dźwięki?
Niestety, na razie aplikacje mogą generować tylko pojedyncze dźwięki. Eksperci z Java™ Community Process nie opracowali jeszcze specyfikacji API dla Java™ 2 Micro Edition, która pozwaliłaby na stosowanie dźwięków polifonicznych.
13. Czy aplikacje Java™ można pobierać do telefonu bez względu na porę dnia i miejsce pobytu, np. czy można je pobierać podczas podróży zagranicznych?
Wszystko zależy od możliwości transferu danych w aktualnie używanej sieci oraz od podpisanych umów roamingowych. Na przykład w USA niektórzy operatorzy zniechęcają klientów do korzystania z portali innych niż portal określonego dostawcy.
